Fouthoek:
De fouthoek kan worden ingesteld door het element naar voren of naar achteren te monteren. De bedoeling is om de fouthoek over de hele plaat zo klein mogelijk te houden, en om dat te bereiken is deze op circa tweederde van de plaat 0º. Deze afstelling vereist wat meetkundig inzicht. Bij universele toonarmen is het draaipunt te verschuiven zoals bij de bekende SME arm. Hierbij verandert het draaipunt van de toonarm t.o.v. de plateau as. Des te langer de arm is, hoe kleiner uiteraard de fouthoek. Bij sommige armen en draaitafels worden mallen meegeleverd om de fouthoek nauwkeurig in te kunnen stellen.

Armhoogte:
Meestal is deze in te stellen door bij het draaipunt een boutje los te draaien, de arm dan omhoog of omlaag te schuiven en dan het boutje weer vast te zetten. De arm moet geheel horizontaal zijn als de naald op de plaat ligt.

Naaldkracht:
Bij het element horen specificaties en daar staat de aanbevolen naaldkracht bij. Meestal wordt het afstellen gedaan met twee gewichten, een contragewicht en een afstel gewicht met schaalverdeling. Daarbij moet eerst moeten het schaal gewicht op 0 zetten waarna met het contragewicht de arm in balans moet worden gebracht (naaldkracht = 0, waarbij de arm precies recht hangt). Dan is het nulpunt ingesteld. Met het afstelgewicht en de schaalverdeling kan de naaldkracht dan nauwkeurig worden ingesteld op de aanbevolen waarde. Er zijn nog wat varianten waarbij met een draai wieltje wordt gewerkt of met een schaal verdeling op het contragewicht zoals bij Technics en Marantz. Bij dit type is een schijf met een schaalverdeling gekoppeld aan het contragewicht. Hierbij moet de arm eerst in balans worden gebracht door het contragewicht in te stellen. Daarna moet voorzichtig de schijf met de schaalverdeling worden verdraaid tot deze op nul staat (het contragewicht staat hierbij stil) en daarna kan het contragewicht worden ingesteld op de juiste naaldkracht.
Het is overigens niet altijd verstandig om de naaldkracht erg laag in te stellen. De aftastvervorming neemt snel toe onder de aanbevolen naaldkracht, en dan is de plaatslijtage ook hoog! Tevens kan experimenteren op dit punt nuttig zijn.

Dwarsdruk-compensatie:
Deze moet altijd op dezelfde waarde worden afgesteld als de naaldkracht. Soms zijn het knopjes vlak bij het draaipunt van de toonarm die via een veer werken, maar gebruikelijker is een gewichtje dat via een draadje omhoog wordt getrokken zoals bij Lenco/Thorens en SME. De gleufjes in het stangetje aan de arm dienen voor het instellen van de mate van dwarsdruk compensatie, meestal 0.5 of 0.25g/streepje. Een variant hierop is een hefboom waarop een gewichtje verschoven kan worden. Ook hierop staan merkstreepjes.

Lagerspeling:
Bij sommige armen kan er nog lagerspeling worden afgesteld, het spreekt voor zich dat de arm spelingvrij moet zijn en soepel moet bewegen. Dit is meestal bij puntlagers en niet bij mes- of glijlagers. Bij bijvoorbeeld de oude Thorens armen kan een afdekkapje boven het draaipunt van de arm worden losgenomen, waarna de schroef kan worden aangedraaid om de lagering 'dicht' te draaien. Deze kan zonder problemen zo worden ingesteld dat er geen sprake meer is van voelbare lagerspeling. Strakker mag deze natuurlijk niet worden aangedraaid.
Bij de oude SME3009 kun je ook nog de afstand van schaalgeweicht tot het draaipunt instellen, dit heeft tot doel om het gewicht van het element te compenseren waarmee de druk op de beide meslagers gelijk komt te staan, dit omdat het een J arm is! bij andere armen heeft men dit opgevangen door de lagers schuin te plaatsten of door een S vorm aan te brengen zoals de nieuwere SME arm.

Hieronder een voorbeeld van de afregelpunten bij een SME arm: